Şiir: Mürid el-Bargusî
Çeviren: İbrahim DEMİRCİ
Süt dilini geçmemiş dudakları
Harfleri zor ve eksik çıkarıyor,
Ona nesnelerin adlarını sorup eğleniyoruz, kederliyiz,
Anlamlar parmaklarında ve gamzelerinde kırılıyor
Gerçek bir pelteklikle tekrarlamaya çalışıyor
Teyzeleri ve halaları gülüyorlar
Onun tuhaf sözlüğüne
Neşeleniyoruz anlamsız tetelemeler çıkardıkça
Yorumlamak için dikkat kesiliyoruz,
- Konuşacak, adımı söylemesine az kaldı
Babası uydurup söyledi bunu.
Ve işte birazdan patlayacak bomba
Kendisi için bu ağıtı yazan dili öğrenmeden
Öldü o kız.
(İsteykaz key tahlum, s. 43-44)