İçeriğe geç
Ara
Etiket

Çocukluk

Bu etiketi taşıyan 14 yazı, yeniden eskiye.

Deneme

Kestanenin Sıcak Hatırası ve Bir Tebessüm

Hayat da böyledir; zahmetine katlanmadığın, hakkıyla tanımadığın hiçbir değer, sana gerçek lezzetini sunmaz. Tıpkı hayatta olduğu gibi, benzer sandığımız şeyler bazen bambaşka hakikatler saklar.

Cemal Balıbey · Sayı 69
Deneme

Kaybedilen Çocukluk ve Yufkasız Bakışlar

İnsan, dünyanın sadece kendi odasından, annesinin kokusundan ve sokağın sonundaki o bilindik ağaçtan ibaretken çok güvendedir. Çocukken zaman, göğsümüzden uçan beyaz kuşlar gibi hafif ve telaşsız ilerler.

Abdülkadir Demircan · Sayı 65
Deneme

Çocuklara Yakalanan Adam: Mevlana İdris’in Dünyasında Çocuk

Onun metinlerinde çocukluk, insanın kaybetmemesi gereken bir bakış biçimidir. Merak etmek, hayret etmek, soru sormak ve dünyaya ilk kez görüyormuş gibi bakabilmek… Bu sebeple eserlerinde sık sık çocukların sahip olduğu saf ve sahici algının yetişkinler için de bir imkân olduğuna işaret eder. Çocuklaşmak değil, çocuk kalabilmek onun dünyasında kıymetli bir hâle dönüşür.

Gözde Çimen · Sayı 64
Deneme

Neyi Susturmak İstiyoruz?

İnsan, her duyguyu düzenleyebilecek kapasiteyle doğmuyor. Duygularla ne yapılacağını, nasıl sakinleşileceğini, neyin paylaşılabilir neyin taşınabilir olduğunu çoğu zaman erken ilişkiler içinde öğreniyoruz. Duygunun fark edilmediği, karşılanmadığı ya da geçersizleştirildiği bir ortamda büyüyen birey için bazı hisler “fazla” hâle gelebiliyor. Utanç, değersizlik, terk edilme korkusu, bastırılmış öfke… Bunlar yalnızca yoğun oldukları için değil, kişinin benlik algısıyla iç içe geçtikleri için de zorlayıcı.

İrem Nur Akpınar · Sayı 60
Deneme

Kırmızı Kirazlı Beyaz Tülbent

Zehra Tunç · Sayı 53
Deneme

Çocuktuk

Şimdilerde varlıkla birlikte çocuk neşesi, sevinci de azaldı mı sahi? Yokluğunda bekleyen olmak, ümit etmek, hayal kurmak, kavuşmayı dilemek... Ne kıymetliydi oysa. Eksikliğini hissedecekleri şey sevgi değilse eğer, bırakalım bazı eksikleri oluversin çocukların. Hayatı tam da böyle öğrenmeyecekler mi ne dersiniz?

Öznur Görür Kısar · Sayı 51
Deneme

Çocukluğumun Sınırlı Sayıdaki Kitapları ve “Menziller”

Evet, bu nahif ifadelerin, ruhları okşayan bu kelimelerin mana iklimini o günlerde teneffüs edememiş olduğumun farkındayım. Fakat bu şiirdeki teslimiyetin ve tevazuun asil sesi, samimi soluyuşu; hemen her yaştaki insanı kuşatma keyfiyetinde olduğundan beni de o zamanlarda pek etkilediğini söylemeliyim.

Hanifi Vural · Sayı 49
Deneme

Kavuşmayan Kapılar, Akşam Sefaları, Saliha Abla

Tüm bunları bir çocuğun asla sıkılıp, alıp başını gidemeyeceği şekilde, harikulade bir kurgu ve cazibe ile anlatırdı Saliha abla. Tiyatral anlatımı ile kendimi tam da o mevzunun öznesi ve baş kahramanı gibi düşler, adeta o dünyanın içinde kaybolurdum.

Öznur Görür Kısar · Sayı 31
Deneme

Bakkal Amca

Kapitalist dünya düzeninin bizi getirmiş olduğu son noktada bakkallar varlıklarını koruma ve sürdürme çabası, hatta neredeyse hayatta kalma savaşı verir hale geldiler maalesef. Dileğimiz odur ki istedikleri kıymet ve rağbeti görmüş olurlar.

Öznur Görür Kısar · Sayı 29
Deneme

Ev, Mekân, Şehir; Ruhta İz; Çocukluk, Gençlik, İhtiyarlık!

Annem elimizden tutup bizi Fatih Camii’ne sabah namazına götürdü bu kez, hep oyun değil tabii cami avlusunda. İmam ve ilk saftaki amcalar eskiden yeşil halılı olan yerde namazlarını kılıyordu. O yeşil halıya basmak için anneme yalvardığımı hatırlıyorum, çocukluk işte, temiz, saf.

Zehra Tunç · Sayı 23
Deneme

Kestane Şekeri

Gel otur biraz haydi, çok yoruyor dünya seni... Bazen dedi, anneler hayalde de evlatlarını düşünür, hayal aleminde de çıkar gelir okşar çocuklarının saçlarını.

Öznur Görür Kısar · Sayı 22
Deneme

Mutfağın Sesi, Sözün Büyüsü

Muhabbet diyorduk ya hani, işte bu kavram ister istemez insanı anılar sokağına alır götürür. Götürür de bir daha dönülemez öyle kolay kolay.

Öznur Görür Kısar · Sayı 21
Deneme

Anneannemin Tesbihleri

Benim o kasabada, o avluda hala gezinen çocukluğum; sevincim, coşkum, anneannemin evi. Çocukluk, ancak gerçek sevginin ve ilginin bağrında filizlenip, çiçeklenir, boy verir. Ve hâlâ hayal bahçelerinde gezebildiğimiz tek büyülü yer çocukluk…

Öznur Görür Kısar · Sayı 19
Deneme

Hatıralar ve İdealler Arasında Bir Yol Açıcı İmge: Sezai Karakoç Şiirinin Kaynaklarından Çocukluk -1-

Hemen belirtmek gerekir ki çocukluk, Karakoç şiirinde zengin bir imgesel depoyu işaret etmektedir. Bu yazıda ele almak istediğimiz çocukluk, Sezai Karakoç’ta bireysel bir inşa ile kültürel bir tasavvurun kaynaştırıcı dinamiği durumundadır.

Yılmaz Daşçıoğlu · Sayı 13

Birlikte geçen etiketler

Tüm etiketler