İçeriğe geç
Ara
Deneme · Sayı 68 · Ekim 2026

Ümmetçi Bir Gençlik Hareketi Olarak Akıncılar

Beş yıl kadar faaliyette bulunan Akıncılar Derneği, kısa ömrüne rağmen gençlik üzerinde derin, kalıcı ve etkin bir iz bırakmıştır. Türkiye’nin en sıkıntılı, en karmaşık, en netameli döneminde tarih sahnesine çıkan dernek, gençliğin kültürel, siyasal ve dini olarak şuurlanmasında mühim bir rol oynamıştır. İslam kardeşliğini merkeze almış, buradan yola çıkarak bütün Müslümanların dertlerine derman olmaya çalışmış, Müslümanların bir ve beraber olması fikir ve anlayışının yerleşmesinde önemli rol oynamıştır.

Mustafa ÖzelProf. Dr.
12 dakikalık okuma

İslam’ın temel umdelerinden biri, kardeşliktir. Kur’an-ı Kerim’in en bilinen, en çok okunan, toplumsal birlik ve beraberlik söz konusu olduğundan çok sık okunan ayetlerinden biri, Hucurât suresinin 10. ayet-i kerimesidir: “Müminler ancak kardeştirler.” Peygamber Efendimizin (s.a.v.) Medine’ye hicret ettikten hemen sonra ilk yaptığı işlerden biri, muâhât’tır (insanları birbirleriyle kardeş kılma). Efendimizin bu fiili kardeşlik uygulamasını destekleyen, açan, çeşitlendiren birçok hadis-i şerif de vardır. Bunlardan biri şöyledir: “Müslüman, Müslüman’ın kardeşidir. Ona zulmetmez, haksızlık yapmaz, onu düşmana teslim etmez. Müslüman kardeşinin ihtiyacını gideren kimsenin Allah da ihtiyacını giderir. Kim bir Müslüman’dan bir sıkıntıyı giderirse, Allah o kimsenin kıyamet günündeki sıkıntılarından birini giderir. Kim bir Müslüman’ın ayıp ve kusurunu örterse, Allah da o kimsenin ayıp ve kusurunu örter.” (Buhârî, Mezâlim 3; Müslim, Birr 58). “İslam kardeşlik dinidir.” desek, abartmış olmayız.

Coğrafi keşifler ve Rönesans hareketiyle birlikte batı, kendine yeni kaynaklar, yeni pazarlar bulma ihtiyacı duydu. Doğunun özellikle İslam dünyasının zenginliği, onları çeşitli entrikalara, değişik planlara, farklı yöntemlere sevk etti. Kendilerine yer açabilmeleri için dünyanın hâkim gücü olan Osmanlı Devleti’nin zayıflatılması, etkisizleştirilmesi gerekiyordu. Batıda dine karşı gelişen tepki, Fransız İhtilali’yle birlikte dünyayı, hassaten imparatorlukları tehdit eden milliyetçilik, özgürlük, bağımsızlık gibi düşünce ve anlayışlardan en çok etkilenen İslam dünyası oldu. İngilizler zamana yaydıkları plan ve programla Müslümanları birbirlerine düşürdü. Siyaseten, iktisaden ve askeri olarak zayıflayan, çöküşe geçen İslam dünyası, milliyetçilik cereyanları karşısında tutunamadı. Tutunma, ayakta kalma çabaları oldu ancak bunlar maalesef başarılı olamadı. Milliyetçiliğe karşı Müslümanların bir olması, ümmetin birlikteliği gibi mevzular 1850lerde tartışılmaya başlanmıştı. Sultan II. Abdülhamid’le birlikte konu daha bir ehemmiyet kazanmış, hatta 1876 Kânûn-ı Esâsîsi’nde bile yer almıştır. “Zât-ı hazret-i pâdişâhî hasbe’l-hilâfe dîn-i İslâm’ın hâmisi ve bilcümle tebaa-i Osmâniyye’nin hükümdarı ve padişahıdır” şeklindeki 3. madde, hilâfetin ve İttihâd-ı İslâm’ın evrensel açılımının resmî bir ifadesi olarak yorumlanmıştır. O yıllarda bugün Müslümanların birliği olarak ifade edilen mefhumun karşılığı, İttihâd-ı İslam idi. Bunun yanı sıra, İslamcılık ve Panislamizm de kullanılan diğer iki kavramdı.

Birinci Dünya Savaşı öncesinde başlayan ama başarılı olamayan İttihâd-ı İslam (Müslümanların Birliği) davası, savaşın sonrasında da devam etmiştir. İslam âleminin siyasi ve idari birliği meselesi, yıllardır Müslüman toplumların en mühim, en canlı, en tartışmalı konularından biridir. Osmanlı Devleti’nin tarih sahnesinden çekilmesiyle birlikte Hindistan’dan Mısır’a kadar hemen hemen her yerde Ümmet-i Muhammed’in bir ve beraber olması tartışmaları süregelmiştir. Mısır’daki el-İhvânü’l-Müslimîn (Müslüman Kardeşler), Hind alt kıtasındaki Hindistan Hilâfet Hareketi, Cemaat-i İslami gibi yapı ve oluşumların ana hedeflerinden biri, Müslümanların birliği meselesi olmuştur.

Son dönemin büyük mütefekkirlerinden merhum üstad Sezai Karakoç’un üzerinde ısrarla durduğu konuların başında, Müslümanların birlik ve beraberliği gelmektedir. O, Gün Saati (Birlik Üstüne, syf. 126-127), Sûr (Birlik İdeali, syf. 92-94), Diriliş Neslinin Âmentüsü (syf. 63-64), İslâmın Dirilişi (syf. 23), Yapı Taşları ve Kaderimizin Çağrısı II (Birliğin Gücü, syf. 92-94) gibi eserlerinde konuyu enine boyuna ele almıştır. Mezkûr kitaplardan iki kısa alıntı yapmak istiyorum. Önce Yapı Taşları ve Kaderimizin Çağrısı II’den (syf. 92). Şöyle diyor üstad: “Bin yıllık ömrüm olsa, ömrüm boyunca konuşmam ve yazmam nasibimde varsa, hep Müslümanların birleşmesinden, bir araya gelip şuurlu birliklerini oluşturmalarından bahsederim. Bundan bıkmam ve yılmam. Çünkü: bundan daha büyük bir dava bilmiyorum.” Diğeri Sûr’dan (syf. 92). Karakoç’un kayalara kazınası sözleri şöyle: “İslâm Birliği idealini bir hayal, bir ütopya sananlar aldanıyorlar. Göz görüyor ve kalb duyuyor ki, İslâm Âlemi için birleşmek, bir araya gelmek, artık varolmanın tek şartı haline gelmiştir. Veyl bu gerçeği görmeyenlere!”

Böyle bir yazıda Sezai Karakoç’un görüşlerine yer vermemizin sebebi, Akıncıların beslenme kaynaklarından birinin onun olmasıdır.

Ümmetçi Bir Gençlik Hareketi Olarak Akıncılar

Türk siyasi hayatına yeni bir renk, bakış ve duruş getiren Milli Nizam Partisi ve daha sonra Milli Selamet Partisi ve bunların Genel Başkanı Necmettin Erbakan’ın İslam Birliği, Müslümanların bir birlik oluşturma yolundaki düşünce ve gayretleri de burada anılmalıdır.

Şimdi yazı başlığımıza bakabiliriz. Müslüman bir kişi veya kurumun Müslümanlarla ilgilenmemesi tasavvur dahi edilemez. Kitap ve sünnet bize bir seçenek, tercih sunmaz bu konuda. Toplumsal hayatı İslam merkezli bir anlayışla inşa etme niyet ve amacı taşıyan herhangi bir kişi veya kurum, yaptığı ve yapacağı bütün çalışmaları, dünyanın neresinde olursa olsun, rengi, dili, ırkı ne olursa olsun bütün kardeşlerini dikkate alarak yapar. Kurum bazında en iyi örneklerden biri, Akıncılar Derneği’dir.

Akıncılar hakkında bir eser kaleme alan Ersönmez Yarbay, Akıncılar Derneği’nin hedeflerini iki başlık altında ele almaktadır. Bunların ilki yazılı hedefler, diğeri sözlü hedeflerdir. Yarbay yazılı hedefleri, derneğin tüzüğü ile resmî makamlara bildirilenler, yazılı olmayan hedeflerin ise söylemler ve eylemler ile ortaya konan görüşler olduğunu ifade etmektedir. Bunun gerekçesini Türkiye’deki o gün yürürlükte olan parti ve dernekler kanunu olarak izah etmektedir.1 Yazılı olmayan hedefler arasında iki nokta konumuzla doğrudan ilgilidir. Müslüman birey yetiştikten sonra Müslüman devletlerin birleşmesi yani İttihâd-ı İslam sağlanacak, evrensel bir dünya nizamı kurulacaktır. Ayrıca Akıncılar İslam dışı güçler tarafından parçalanmış, ahalisi Müslüman olan ülkelerin bir araya gelip tek bir devlet olmasını istiyordu.2

12 Eylül darbesinden sonra 5 Mayıs 1981 günü Ankara Sıkıyönetim Komutanlığı Askeri Savcısı Hava Hakim Yüzbaşı Enis Karakış tarafından bir iddianame hazırlanmış (63 sayfa, sayı: 1981/621) ve mahkemeye sunulmuş, böylece Akıncılar hakkında ana dava açılmıştır.3 Bu ana davada mahkemeye sunulan delilerden biri, Kayseri şubesince yayınlanan bir bildiridir. Savcının delil olarak öne sürdüğü bu bildiride Filistin-İsrail arasındaki savaş İslami açıdan yorumlanmış (K.11 S.10), buradaki “İslam Birliği ve İslam Paktı kurulması” dileklerinde suç unsuru bulunmuştur.4

Akıncılar Derneği’nin ümmetçi tutumunu en iyi görebileceğimiz yerlerin başında, değişik tarihlerde farklı şehirlerde tertip ettikleri miting, gösteri ve toplu yürüyüşlerdir. Kitlenin harekete geçirilmesinde, insani duyarlığın artırılmasında, konuya dikkat çekilmesinde dernek, sendika, parti gibi kuruluşların miting vb. etkinlik düzenlenmesi büyük ehemmiyet arz eder. Akıncılar Derneği de kurulduğu günden kapandığı güne kadar Türkiye’nin farklı şehirlerinde, çeşitli konu ve olaylarla ilgili mitingler yapmışlardır. İslam dünyasıyla ilgili, İslam dünyasında meydana gelen hadiselerden dolayı yaptıkları bu faaliyetler hem ülke genelinde büyük ses getirmiş hem de kapanma davasında gerekçe olarak ileri sürülmüştür.

Ümmetçi Bir Gençlik Hareketi Olarak Akıncılar

Akıncılar Derneği ilk mitingini kuruluşundan yaklaşık altı ay sonra 26 Mayıs 1976’da Kayseri’de “Fetih Yürüyüş ve Mitingi” adıyla gerçekleştirmiştir. Bilindiği üzere muhafazakâr ve İslami çevreler İstanbul’un Fethi’ni hep önemsemişlerdir. Bugün de bu önem devam etmektedir. İstanbul’un Fethi programları, Ayasofya’nın açılmasını gündeme taşıdığı için de ayrı bir ehemmiyeti haizdi. Derneğin yazımızın konusu oluşturan mevzuyla ilgili ilk mitingi, 6 Mart 1977’de Ankara’da “Müslümanlar Kardeştir Yürüyüş ve Mitingi” adıyla yapılmıştır. Aynı yılın 23 Ekim’inde aynı isimle bir miting de Adıyaman’da düzenlenmiştir. 1978 senesinde bu bağlamda gerçekleştirilen üç mitingin ilki “İsrail’i Tel’in Yürüyüş ve Mitingi” 1 Nisan’da Kayseri’de, ikincisi “Müslümanlar Kardeştir Yürüyüş ve Mitingi” ise 4 Kasım’da Manisa’nın Turgutlu ilçesinde yapılmıştır. Akıncılar tarihinde en çok ses getiren miting, 1 Nisan 1979’da Sakarya’da tertip edilen “Dünya Müslümanları Dayanışma ve Müslüman Katliamını Protesto Yürüyüş ve Mitingi”dir. Bu mitingde Filistinli, İranlı ve Suriyeli konuşmacılar millete hitap etmiştir. Miting Akıncılar Derneği Genel Başkanı Mehmet Güney’in katılımcılara hitabının ardından yazar, şair ve eğitimci Akif İnan’ın konuşmasıyla sona ermiştir. Sakarya Mitingi, Akıncıların Türkiye’deki İslami uyanışın kendi başına, kendisiyle sınırlı bir uyanış olmadığı, dünya İslami uyanışının bir parçası olduğu şeklinde yorumlanmıştır.5 Aynı senenin 21 Kasım’ında İskenderun’da “Suriye’deki Müslüman Katliamını Protesto ve Hicri 1400 Yürüyüş ve Mitingi” yapılması planlanmış, duyurular yapılmış ancak etkinlik son anda iptal edilmiştir. Akıncılar dergisi bu iptali, “Miting ve yürüyüş için hazırlıklar devam ederken düzenin sorumlularınca izin verilmemiştir.”6 şeklinde haberleştirmiştir. Akıncılar iptal edilen bu yürüyüş ve miting yerine kapalı salon toplantısı yaparak günü değerlendirmişlerdir. Bu toplantıda çevre il ve ilçelerden yürüyüş için gelen Akıncılar da hazır bulunmuştur. Bu yılın üçüncü mitingi İskenderun’da yapılması planlanan mitingden üç gün sonra (24.11.1979) Kayseri’de gerçekleştirilen “Hicri 1400 ve Afganistanlı Müslümanların Kıyamını Destekleme Yürüyüş ve Mitingi”dir. 12 Eylül darbesinin yapılacağı 1980’de İslam dünyasıyla ilgili iki faaliyet görmekteyiz. Bunların birincisi yılın ilk ayının son günlerinde (26.01.1980) Düzce’de düzenlenen “Afganistan'ın İşgali Protesto Yürüyüş ve Miting”idir. Söz konusu darbeden altı gün önce (06.09.1980) Konya’da yapılan “Kudüs ve Gençlik Günü Yürüyüş ve Mitingi” Akıncılar Derneği’nin kapatıldığı, Akıncı Gençler Derneği’nin kurulduğu günlerde yapılmıştır. Milli Selamet Partisi öncülüğünde düzenlenen Akıncıların da büyük destek verdiği bu miting, Türkiye tarihinde İslami çevrelerin en önemli, en büyük, en etkin faaliyeti olarak tarihe geçmiştir.

Akıncıların ümmetçi bir gençlik hareketi olduğunu gösteren diğer bir husus da dernek tarafından çıkarılan dergilerde İslam dünyasıyla, dünya Müslümanlarıyla ilgili haber ve yorumların oldukça baskın olmasıdır. Akıncılar Derneği’nin iki resmi dergisi olmuştur. Bunların ilki 29 Mayıs 1977’de çıkmaya başlayan Akıncı dergisidir. Akıncı dergisi düzensiz olarak sadece altı sayı çıkabilmiştir. Diğer dergi Akıncılar ise 12 sayı (ilk sayı 3 Ağustos 1979, son sayı 19 Mart 1980 tarihlidir.) çıkmış olup derneğin kapatılmasıyla derginin yayını da sona ermiştir.

Akıncı dergisinin ilk sayısının kapağında zincirden oluşan bir dikdörtgen içinde Ayasofya Camii ile Mescid-i Aksâ’nın fotoğrafları yer almaktadır. Akıncı dergisi yazı heyeti adına “Çıkarken” başlığıyla bir yazı kaleme alan, S.E. Çakırgil şu noktaya dikkat çekmiştir (syf. 1): “Biz bir uyuşukluktan silkinişin işareti olarak Türkiye’de İslâm’ın kesinlikle, hukuken ictimai hayattan kovulmak istendiğinin ve bütün İslâm dünyasında da müslümanların zihinlerinin kelepçelendiğinin çağrışımını temin için yahudi işgali altında bahçesinde fuhuş icra edilen bir İslâm mabedi durumunda olan Mescid-i Aksa'yı da Ayasofya'yla birlikte zincire vurulmuş olarak çizdik. Bu zincirin mel’un kilidini İslâm fetihnâmelerinin arması halinde tarihi bir sembol haline gelen bir anahtar’ın açmasına duacıyız.” Akıncı’nın 2. sayısında (syf. 14, 28) Ferman Şafak imzalı, Pakistan’da Olumlu Gelişmeler başlıklı yazı, Türkiye’nin bu kardeş ülkeye olan ilgi ve alakasını göstermektedir. Ortak sayı olarak çıkan 4-5. sayıda “Haberler” (syf. 32 vd.) başlığı altında Kuzey Yemen’den Mısır’a, Habeşistan’dan Filipinler’e İslam dünyasının dertleriyle dertlendiği görülmektedir.

Daha farklı sosyo-politik bir ortamda, daha hareketli bir zamanda yayın hayatına başlayan Akıncılar dergisi, Akıncı dergisine göre İslam ümmetini ilgilendiren konulara daha çok yer vermiştir. Bunda İran’da, Afganistan’da, Filipinler’de vd. bölgelerde yaşananların tesirinin olması ihtimal dâhilindedir. Akıncılar dergisinin ilk sayısına bakıldığında, 3. sayfada A. Akıncı imzalı “Ortadoğu Mektubu” başlıklı yazıda spota çıkarılan ifadenin şu olduğu görülür: “Halkının dökülen kanlarını anlamıyan Filistinli kardeşlerimizin davasını nereden anlasın”. Aynı sayıda sayfa 5’te merhum Necmettin Erbakan’ın bir sözü manşete çekilmiştir: “İslâm Dinarı Sistemine Geçilmelidir”. Bu söz Erbakan’ın 14 Temmuz 1979 günü tertip ettiği basın toplantısında sarf edilmiştir. Derginin, sayfalarına taşıdığı bu basın toplantısındaki şu cümleler, doğrudan yazımızın konusuyla alakalıdır: “İslam Aleminin haklarının korunması lazım gelirken Mısır'ın Amerika ve İsrail'in tesiri ile attığı adımları tasvib mümkün değildir. Müslüman ülkeler gerek kendi aralarındaki meseleleri ve gerekse beynelmilel meseleleri İSLAM BİRLEŞMİŞ MİLLETLERİNİ kurmak sureti ile halletmelidirler.” Aynı sayının 8. ve 9. sayfaları, “Cihad, Allah yolunda ölmesini bilmektir” üst başlığı altında İslam dünyasından haberlere ayrılmıştır. Bu sayfalarda “Hindistan’da 20 bin Müslüman katledildi”, “Afganistan’da yeni bir İslam devleti doğuyor”, “Filipinlerde son durum”, “Uganda’da 100 bin Müslüman evsiz”, “Suriye’de Müslüman Kardeşler Baas yönetimine karşı cihad ilan ediyor” başlıklı haberler göze çarpmaktadır. Dr. Fehmi Cumalıoğlu’nun bu sayıdaki (syf. 12-13) “İslam’ın baş düşmanı Siyonizm” başlıklı yazısını da zikretmemiz lazım. 2. sayıdan itibaren İslam dünyası ve Müslümanların sorunlarıyla ilgili haberlerin “Cephelerimiz” başlığıyla verildiğini görmekteyiz (syf. 8-9). Burada, kapaktan da girilen Moro Kurtuluş Cephesi Lideri Nur Misuari ile yapılan bir söyleşi ve Eritre haberiyle karşılaşmaktayız. 11. sayfada Suriye Müslüman Kardeşler teşkilatının yayınlandığı bildiri, “Baskı arttıkça İslami hareket güçleniyor” başlığıyla verilmiş. Aynı sayfada Filistin’deki Müslüman Arap öğrencilerin yayınladığı bildiri de kendine yer bulmuş, şu cümle öne çıkarılmış: “Ya Kudüs’te yaşarız, ya Kudüs topraklarında ölürüz”. Öğrenciler Kudüs’ün mutlaka kurtarılmasını, bunun için de Müslüman ülkelerin bu konuda müşterek hareket etmeleri gerektiğini vurgulamışlar. 4. sayıya baktığımızda İslam dünyası haberlerinin kayda değer bir yekûn teşkil ettiği görülmektedir. Cephelerimiz bölümünde Suriye ve İran’a dair haberlerden sonra Middle East dergisinden tercüme edilen Sudan’ın önde gelen âlim, mütefekkir ve davetçilerinden Dr. Hasan Türâbî’yle yapılmış söyleşiyi okumaktayız (syf. 13). Bu sayının arka kapağında, şehadetinin 10. yılı münasebetiyle yayınlanan şehid Mustafa Bilgi posterini de anmamız gerekmektedir. Burada şehidimizin üzerindeki tişörtte “Mescid-i Aksâ Haftası” ibaresi bulunmaktadır. Derginin ümmet hissiyatını ve hassasiyetini en iyi gösteren şeylerden biri, sonraki yıllarda dillere pelesenk olacak olan Akif İnan’ın Mescid-i Aksa şiirinin ilk kez burada yayınlanmış olmasıdır (sayı 5, syf. 3). Akıncılar’ın diğer sayılarında da İslam dünyasını daima gündemde tutan, kardeşlik ve ittihad duygu ve düşüncesini yerleştirmeye çalışan haberler, yorumlar, iktibaslar bulunmaktadır. Akıncılar Derneği Genel Başkanı Mehmed Güney’in derginin 7. sayısındaki başyazıda söyledikleri (8 Kasım 1979, syf. 2) oldukça dikkate şayandır. Yaşlı kuşaktan devraldığımız aksiyonu, önce, kendi yaşadığımız Türkiye'ye tatbik edip emperyalizmin kıskacından kurtarmalı, İslam’ı hâkim kılmalıyız diyen Başkan Güney, diğer adımı şu şekilde belirtmiştir: “İkinci etapta kardeşlerimizle aramızda olan suni sınırları kaldırıp “Tek Millet, Tek Devlet” ilkesini gerçekleştirmeliyiz.”

Dergide sürekli yazanlardan Akif İnan’ın iki yazısını burada anmadan geçemeyeceğim. Bunların ilki 6 sayıda (syf. 14) yayınlanan “Irkçılık veya İslâm Birliğinin Dağılışı” başlığını taşımaktadır. Diğer yazı ise 7. sayıda (7 Kasım 1979, syf. 14) yer alan “İslâm Birliği üzerine”dir. Bu iki yazı, müstakil olarak okunmayı hak eden yazılardır.

Ümmetçi Bir Gençlik Hareketi Olarak Akıncılar

Türkiye’de yayınlanmakta olan 6 dergi (AKINCILAR Dergisi, DÜŞÜNCE Dergisi, Fikir ve San’atta HAREKET Dergisi, Haftalık HİCRET Gazetesi, İSLAMİ HAREKET ve SEBİL), Hicri 1400. yıl münasebetiyle 10 maddelik ortak bir açıklama yaparak bazı konuları kamuoyunun dikkatine sunmuşlardır. Akıncılar dergisinin Hicri 1400 Özel Sayısı’nda (sayı 8, 23 Kasım 1979, syf. 3) neşredilen bu maddelerin 10.cusu şöyledir: “Müslümanların, dünyanın neresinde olursa olsunlar, esaretten kurtulup, İnançlarınca yaşayacakları bir nizam kurabilmek İçin mücadele veren diğer müslümanları desteklemelerini ve bütün uluslararası kuruluşların entrikalarına karşı kendi İnançlarına göre bir davranış İçine girmelerini, bütün dünyadaki müslümanların tek İmam'ın emrinde toplanabilmeleri hususunu da gündeme getirmelerini teklif ederiz.”

Akıncılar dergisinde, İslam dünyasında ümmet-i Muhammed’in birlik ve beraberliğine, kardeşliğine her zaman büyük bir ehemmiyet veren Hasan el-Bennâ’nın sözlerine yer verilmesini (örneğin sayı 2, syf. 7; sayı 3, syf. 6; sayı 4, syf. 6; sayı 5, syf. 15; sayı 10, syf. 13; sayı12, syf. 3), Akıncılar hareketinin ümmetçiliğini göstermesi bakımından mühim bulmaktayım.

Akıncıların ümmetçi tutumunun son göstergesi, derneğin zaman zaman İslam dünyasının iki büyük gençlik kuruluşu olan IIFSO (International Islamic Federation of Student Organizations -Uluslararası İslam Öğrenci Teşkilatları Federasyonu-) ve WAMY (World Assembly of Muslim Youth -Dünya Müslüman Gençlik Teşkilâtı-) ile ortak program ve etkinlikler yapmasıdır. Buna bir örnek verelim. Akıncılar dergisindeki bir haberde (sayı 4, syf. 4) WAMY tarafından Kıbrıs’ta tertip edilen “Kıbrıs Dünya İslâm Gençlik Kampı”na katılmak üzere Türkiye'yi temsilen 15 Akıncının adaya gittiği belirtilmiştir. Derginin bir sonraki sayısında (syf. 15) kampın sona erdiği, kamp mensuplarının bir haftalık ziyaret için Türkiye’ye geldikleri, Bursa ve İstanbul’da tarihi mekânları gezdikleri ve memnuniyetle ülkeden ayrıldıkları bildirilmiştir. Akıncılar dergisi, IIFSO Genel Sekreteri Mustafa Tahhan’la, derginin hacmine göre uzun sayılabilecek bir söyleşi yapmıştır (sayı 11, syf. 6-7). Tahhan faaliyetlerini anlatırken teşkilatın dünyadaki Müslüman gençleri birbirleriyle tanıştırdığına dikkat çekmiştir.

Beş yıl kadar faaliyette bulunan Akıncılar Derneği, kısa ömrüne rağmen gençlik üzerinde derin, kalıcı ve etkin bir iz bırakmıştır. Türkiye’nin en sıkıntılı, en karmaşık, en netameli döneminde tarih sahnesine çıkan dernek, gençliğin kültürel, siyasal ve dini olarak şuurlanmasında mühim bir rol oynamıştır. İslam kardeşliğini merkeze almış, buradan yola çıkarak bütün Müslümanların dertlerine derman olmaya çalışmış, Müslümanların bir ve beraber olması fikir ve anlayışının yerleşmesinde önemli rol oynamıştır.

Dipnotlar

1 Ersönmez Yarbay, Akıncılar Hareketi -1975-1980-, Bursa 2021, syf. 57.

2 Ersönmez Yarbay, Akıncılar Hareketi -1975-1980-, syf. 58-59.

3 Ersönmez Yarbay, 12 Eylül’de Akıncılar Yargılanıyor, Bursa 2023, syf. 121.

4 Ersönmez Yarbay, 12 Eylül’de Akıncılar Yargılanıyor, syf. 146.

5 Ertuğrul Zengin, Bir Toplumsal Hareket Olarak Akıncılar: Türkiye’de İslamcı Öznenin Kurulumu ve Eylemi, Galatasaray Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul 2017, syf. 224-225.

6 Akıncılar, “Teşkilat Haberleri, İskenderun Yürüyüşüne İzin Verilmedi”, 10 Aralık 1979, sayı: 9, syf. 5.