ARİF ALTUNBAŞ- AKINCILAR DERNEĞİ SON GENEL BAŞKANI
Akıncı, etimolojik olarak Türkçe’de “akmak” fiili kökünden türetilmiş bir isimdir. Allah’ın peygamberi veya onun yolunu izleyen vahiy erlerinin elinde İslami bir ruh ve bilinçle yetişmiş Müslüman bir kimlik, kişilik ve şahsiyettir.
Hangi millet, ırk, renk, cins, sınıf, yaş ve makamda olursa olsun o, Allah’ın kulu, askeri ve ordusuna ait askeri birliktir. Asr-ı Saadet’teki karşılığı Seriyye’dir.
Seriyye, Peygamberimiz Hz. Muhammed'in (sav) bizzat katılmayıp sahabeden birini komutan olarak görevlendirerek gönderdiği askeri birlikleri ve bu birliklerin yaptığı harekâtları ifade eder. Sözlük anlamı olarak gece yolculuğu veya küçük askeri gruplar anlamına gelir.
Mazisi, Abbasiler döneminde Genelkurmay Başkanlığı yapan Ebu Müslim Horasani (718 Merv- 755 Medain) ve askerlerinin, Abbasilerin yönetimi altında İslam yurtlarının sınır boylarında düşman güçlerine karşı dini, vatanı ve ümmeti koruyan adanmış yiğit Müslüman Türk askerlerine kadar uzanır. Abbasilerin yıkılışından sonra Selçuklunun kuruluşuyla Orta Asya’dan İran, Irak, Suriye ve Anadolu içlerine göç eden Türkmen boyları ülkenin sınırlarına yerleştirilir. Böylece Selçuklunun hem sınır muhafızlığı ve huzuru sağlanır hem de bulundukları bölgelerde demografik yapı değiştirilir.
Irak ve Suriye bölgelerinde bu işle görevlendirilen akıncı beylerine “Irak Atabeyleri” veya “Suriye Atabeyleri” denilir. Selçuklu yıkılınca onun devamı olarak Osmanlının kuruluşu gerçekleşir. Orhan Bey zamanında Balkanlarda fetihler başlar. Bu fethedilen bölgelerde sınır muhafızlığı ve bölgenin emniyeti için akıncı beyleri tayin edilir. Anadolu’daki saygın tekke ve medreselerde İslami ve askeri eğitim görmüş yetişkin genç nesiller, akın akın bu akıncı beylerine katılır. Sınır boylarında sürekli konuşlanan bu atlı hareketli savaşçılara “akıncı” denir.
Akıncılar bir emir-komuta zincirine bağlı olarak hareket eder. Akıncı beyleriyle birlikte Osmanlı sultanının emrindeki sınır boylarındaki sadece askerlikle meşgul olan özel kuvvetlerdir. İslami ahlak ve edep kaidelerine göre hareket ederler. Başıbozuk çapulcu takımı değildirler. Bulundukları bölgede savaşın kahramanı, bölgenin güveni, toplumun adaleti ve barışın teminatı onlardan sorulur.
Günümüzdeki askeri yapılanmalarda görülen vatan savunmasını ve huzurunu temin etmekte her an savaşa hazır olan özel harp kuvvetlerine benzerler. Meslekleri ve işleri Allah yolunda mücadele etmek, savaşmak, vatan ve milleti düşman işgal ve istilasından korumak ve kollamaktır.
Yetişme tarzı olarak Akıncılar; Allah’a, O’nun kitabına, vatanına, milletine bağlı ahlak timsali Müslüman asker, güvenilir ve örnek kişilerdir. Onların referans kaynağı ve yolu tek kelimeyle İslam’dır. Malıyla, canıyla, bütün varlığıyla devlet ve milletinin, ümmet ve coğrafyasının medeniyet ve kültürünün savunucusu ve koruyucusudurlar.
Onların yolu ve hareket tarzı İslami ölçüler ve değerlerle belirlenir. Bu yolun kural ve kaidesini, sınırlarını, amaç ve gayesini, hedef ve menzilini İslam’ın meşru gördüğü yollar ve hedefler belirler. Bu yol, hedef ve amaç ona göre ümmetin dirliği, birlik ve beraberliği, özgürlük ve bağımsızlığıdır. Onların amaç ve hedefleri; Turan, Kızıl Elma, Devlet-i Ebed Müddet veya Nizam-ı Âlem olarak nitelendirilse de farketmez. Aslolan o hareketteki Allah’a bağlı olan ruhtur; özdür.
Akıncı, Kur’ansız bir yolu yoldan çıkmış bir yol olarak bilir. Allah’sız ve kitapsız bir hedefi gidilecek menzil olarak kabul etmez. Allah ile savaşan, Kur’an’ı ve Müslümanları yok sayan bir yolda olmaz, olamaz. Bir Müslüman savaşçı olarak o, İslam dışı bir yolun ne yolcusu ne de hancısıdır.
Akıncı, Allah’ın askeridir. İslam dışı sistem, düzen ve rejimlerin yanaşması olmaz, olamaz. Onun inancı, itikadı, düşüncesi, eylem ve söylemiyle birlikte Allah için, Allah’ın ölçü ve hudutlarına göredir: sadece Rabbine çıkar. Allah’a çıkmayan bir yol, yol değil; şeytani oyun ve tuzaktır. O yolda yürüyen yolcular da İslam’ın yolcusu değil, inkâr ve tuğyanın taşeronlarıdır.
İnsanın doğumundan ölümüne kadar yürümesi gereken bütün yollar, bize göre Allah’a çıkar.
Akıncı, örneğini Hz. Muhammed (sav)’de gördüğü İslam medeniyetinin ve kültürünün işçisi, kalfası, ustası ve mimarıdır. O, İslami kişilik ve kimliğini muhafaza ederek yaşayan ve yürüyen bir Kur’an olma yolundadır. Onlar İslam’ın mücadelesini vermekle görevli Allah’ın askeridirler. Onun İslam medeniyetini ve kültürünü yeniden inşa ve ihya etmek, İslam’ı zamana ve mekâna nakşetmek gibi soylu ve kutsal bir görevi var.
Eylem ve söylemiyle birlikte hareket halinde olan aktif mücadele insanıdırlar. Su bile hareket etmezse zamanla kokar, kokuşur. Akıncı, imanı ve itikadı, eylemi ve söylemiyle hareketiyle toplumun fedaisi ve rol modelidir. Uyuşuk, tembel, korkak, nemelazımcı, sorumsuz, gayesiz ve hedefsiz insanlardan akıncı olmaz.
İslami hareket olmayan bir yerde bereket ve ilerleme de olmaz. O, hareket eden bir karıncanın duran bir filden daha çok iş başardığını bilir. Yaşayan her varlık, hareket hâlindedir. Hareketsiz olanlar ve kalanlar, ruh ve beden olarak yaşayan ölülerdir.
Akıncıların misyonu sadece ülkemizin değil; Balkanlar, Kafkaslar, Orta Asya, Ortadoğu, Afrika ve Asya’nın, yani tüm İslam coğrafyasının yükünü ve sorumluluğunu omuzlarında hisseden, gelecek zamanlara kurulmuş her aydınlık savaşçısının da misyonudur. Ülkemin, insanımın, coğrafyamın, ümmetin ve insanlığın savaşçıları ve adsız kahramanlarıdır onlar.
Bu savaş; kitapla, kalemle, kelamla ve her türlü İslami eylem ve söylemle verilecek bir savaştır. Bu savaş; her türlü küfür, isyan, tuğyan, emperyalizm ve sömürüye karşı Hakk’ın, adaletin, insanlığın ve barışın tarafında olma ve o cephede savaşma savaşıdır. Nemrut’a karşı put kıran İbrahim’in, Firavun’a karşı Musa Kelamullah’ın, her türlü cahiliyeye karşı Hz. Muhammed Mustafa’nın (sav) aydınlık yolunun yılmaz savaşçılarıdır akıncılar.
Adanmış bir insan olmadan akıncı olunmaz. Akıncı ruh ve düşünce dünyası olmadan küfrün ve inkârın karşısında yeniden İslam medeniyetinin ve kültürünün inşası olmaz. Bir İslami harekette önce insandır aslolan. Ruh ve bedenle, eylem ve söylemle bir bütün olarak Allah’ın askeri olunmadan Allah yolunda savaş verilemeyeceği gibi…
Akıncı’lık, bir varoluş savaşı için okuyan, yazan, üreten ve gönül dünyasını mamur eden, tüm insanlığın huzur ve barışını isteyen gönül ve gönüllülük hareketidir.
Kısaca akıncı, geceyi aydınlatmak için yana yana kendini tüketen, dibini değil; çevresini bir mum gibi aydınlatan, gecenin hem şahidi hem de şehididir. Davayı; paraya-pula, makama ve mevkiye, şâna ve şöhrete, her cins mala mülke, şehvete ve şöhrete karşı satanlardan akıncı olmaz.
Onlar, lanetlenmiş bir kavmin “Allah’ın ayetlerini ucuz fiyata sattığı” gibi satmazlar. Allah yolunda, Allah ile alışverişinin bedelini O’nun yolunda ölünceye kadar can ile mal ile mücadele etmek ve gerekirse ölmekle öder. İnkarın her cins ve türlüsüne karşı güreşe güreşe mücadele etmek, vuruşa vuruşa savaşmaktır onların görevi.
Onun hayatında doğumundan ölümüne kadar bedeli ödenmemiş açık bir fatura bulunmaz. Çünkü o, öldükten sonra bile ölümsüzlüğe inanan bir diriliş savaşçısıdır.
Akıncı olmak ve akıncı kalmak, zor ve meşakkatli bir yolda, özgür ve bağımsız olarak yaşamak için savaşmaktır. Nemruda karşı Hz. İbrahim’in, Firavuna karşı Hz. Musa’nın, Ebu Cehil’e karşı Hz. Muhammed’in vahiy yolundaki mücadelesi gibi…
Kaynakça
Alkan, Mustafa. Osmanlı Devleti’nde Akıncı Ocağının Sonu. Gazi Akademik Bakış, 2013.
Yıldız, Hakkı Dursun. “Ebû Müslim-i Horasânî.” TDV İslâm Ansiklopedisi. İstanbul, 1995.
Alptekin, Coşkun. “Atabeg.” TDV İslâm Ansiklopedisi. İstanbul, 1991.
Körpe, Özgür. Osmanlı Ordu Teşkilatında Akıncı Ocağının Yeri ve Çağdaş Türk Silahlı Kuvvetlerine Etkileri. Academia.edu, 2009.
Global Firepower, Military Today, The Defense Watch. Operasyonel Hazırlık ve Eğitim Zorluğu Raporu, 2026.