1979 yıllarında Erzurum’da okuyoruz. MTTB mensupları olarak kendimizi her zaman ispat etmemiz gerekiyordu. Arkadaşların teveccühü ile Erzurum MTTB başkanı oldum. Türkiye’de ayakta kalabilmek için gençlik teşkilatları aktif olmak zorundaydı. Benim düşüncem daha ağırbaşlı, daha çalışkan, daha bilgili mensuplarımız olsun idi. Tabii karşımızdaki teşkilatların daha aktif görünüşleri, bizim arkadaşlarımızı rahatsız etmiş. Biz neden eylem yapmıyoruz, neden pasif davranıyoruz diye de şikâyetler var. O zaman teşkilatımızın sekreteri rahmetli Bahattin Yıldız, muhasibimiz de rahmetli Dr. Kubilay Örten idi. Şikâyetler ve istekler onlara geliyor, onlar da bana getiriyorlardı. “Tamam”, dedim, “temsilcilerimizi toplayalım bir dinleyelim.” Temsilcileri topladık. Hemen hemen herkes kendimizi ispat etmemizi istiyor. “Ne yapabiliriz?”i konuşurken o gün ben radyodan bir haber dinlemiştim. Haber Sovyetlerin Afganistan’ı işgali üzerine Mısırlı gençlerin “Biz Afganistan’a gönüllü gitmek istiyoruz.” diye havaalanını işgal etmeleri idi.
Bu haberden esinlenerek, “Tamam arkadaşlar Afganistan’a gönüllü yazılmak için valiliği işgal ediyoruz.” dedim. Tabii bir müddet bir sessizlik ve şaşkınlık yaşandı. Sonra işin aşamalarına geçildi. Bu eylemden kimsenin haberi olmayacak sadece kendi arkadaşlarımıza çok gizli olarak durum haber verilecek ve saat 12.00’de hiç kimseye bir şey demeden sınıflar boşaltılacak ve belirlenen toplanma alanından valiliğe doğru hareket edilecek. Valiliğe niçin gittiğimizi kimseye söylemeyeceğiz. Biz yürüyüşe geçtik, polisler önümüzü kesti, “Nereye gidiyorsunuz gençler? Tamam, bu gün kaloriferler yanacak.” diyorlar. Ama biz yürümeye devam ediyoruz. Nihayet valiliğin önüne geldik ve isteğimizi açıkladık. “Biz Afganistan’a gönüllü gitmek istiyoruz, bunu vali beyle konuşacağız.” diye haber gönderdik. O vakit Erzurum valisi, rahmetli Cahit Bayar idi. “Tamam temsilciler gelsinler, görüşelim.” dedi. Dört kişiydik herhalde, valinin huzuruna çıktık. Vali bey sağ olsun bize bir iltifat yaptı. “Gençler tebrik ediyorum, hassasiyetinizden dolayı sizi kutluyorum.” dedi. Biz de, “Sayın valim Sayın Başbakanımıza durumu ve isteklerimizi iletin.” dedik. Sayın vali, “Bu mümkün değil gençler, bu imkânsız.” dedi. Biz de, “Öyleyse gençlere hitap edin, dağılsınlar.” dedik.
Vali bey, “O da olmaz.” dedi. “Siz arkadaşlarınıza hitap edin, dağılsınlar.” dedi. Biz de indik, maksat hâsıl oldu, vali bey de bizi anladı. “Kahrolsun Rusya, Kahrolsun Emperyalizm!” dedik. Arkadaşlarımıza “Dağılın arkadaşlar!” dedik. Bu sırada bazı arkadaşlar orak çekiçli bayrakları ateşe verdiler. Biz bu durumu o zamanki gazetelere haber verdik. Ancak gerekli ilgiyi göstermediler. O zaman Erzurum milletvekilimiz Sayın Zekai Yaylalı abimize anlattık. Bizi hemen Türk Haberler Ajansı’na götürdü. Oraya demeç verdik. Ve Türk Haberler Ajansı bu haberi dünyaya dağıttı. Amerika’nın Sesi, Moskova’nın Sesi barbar bağırdılar. Moskova’nın Sesi “Serhat şehri Erzurum’da birkaç gerici genç Rus bayraklarını yaktı.” diye haberler geçti. Biz “Oh be iyi oldu.” falan derken ertesi gün bizi buldular, “Sizi sayın vali çağırıyor.” dediler ve götürdüler.
Evraklarımızı hazırlayıp Kars Kapı askeri ceza ve tutukevine gönderdiler. 15 gün yatıp çıktık. Koğuş arkadaşlarımız Salih Akverdi, Ömer Kılıç ve ben İzzet Uzun. Son birkaç gün de Hüseyin Selçuk oldu.